De vraag is wie Arie Vos nog kan afhouden van het kampioenschap in de snelste motorklasse van Nederland, de Dutch Superbike. Daar waar BMW nooit echt uitblonk in de ONK-strijd, staat Arie Vos in punten ver voor op de concurrenten. “Ik heb het met deze machine verschrikkelijk goed naar mijn zin. Het team werkt al jaren fantastisch samen met het deze motor pakt het wonderbaarlijk goed uit”, zegt Vos. De coureur uit Oss is op zijn BMW S1000RR superieur en dat blijkt uit de tussenstand in het Open Nederland Kampioenschap. Vos prijkt fier bovenaan met een puntentotaal van 195. Vervolgens is er een gat van maar liefst 67 punten op Raymond Schouten. Arie Vos wist tot de laatste race op Oschersleben alle ONK-races in winst om te zetten, zes in totaal. De twee wedstrijden die er op het duitse circuit werden verreden wist Vos af te sluiten met een overwinning en een tweede plek. Na Raymond Schouten volgt Danny de Boer met 111 punten. De man die aan zijn laatste seizoen bezig is, Joan Veijer is vijfde. De GAMMA Racing Day kan in deze stand behoorlijk wat verandering brengen, want tegen het eind van het seizoen willen er nog weleens verrassende uitslagen uit de bus komen.

Arie Vos: “Juich nooit te vroeg”
Voor Arie Vos blijft het oppassen geblazen, laat de rijder zelf weten. “Verleden jaar heb ik geleerd om niet te vroeg te juichen. Toen greep ik op de laatste dag naast de titel. Maar ik ga mij dit jaar zeker focussen op het kampioenschap.” De coureur die het tegenwoordig ook druk heeft met zijn eigen motorzaak aan de Obrechtstraat in Oss, lijkt gemakkelijk op de titel af te steven. Voor de race van Oschersleben (3 juli) had Vos al een voorsprong van 51 punten en die bouwde hij op het Duitse circuit nog uit naar 67 punten. Een gigantische voorsprong op naaste concurrent Raymond Schouten.

“Maar zolang de titel niet binnen is, blijf ik waakzaam.” Toch deed de Labour Force Racing-coureur goede zaken in Duitsland Hij won op een nat en koud Oschersleben de eerste van de twee wedstrijden. Makkelijk ging het niet voor de Ossenaar want tot honderd meter voor de finish lag Danny de Boer (Honda) nog eerste. Met een indrukwekkende eindsprint wist Vos zich uiteindelijk nog net voorbij De Boer te werken. Het verschil op de eindstreep bedroeg slechts 0.033 seconde. De tweede race werd onder ongeveer vergelijkbare kletsnatte omstandigheden verreden. De Labour Force Racing-coureur kwam uiteindelijk nipt achter winnaar Chris Burns (Honda) over de finish en werd zo voor het eerst dit seizoen in een wedstrijd verslagen. Veel belangrijker was echter voor Vos dat hij zijn enige overgebleven concurrenten in de strijd om het kampioenschap, De Boer en Raymond Schouten (Yamaha), wederom voor wist te blijven.

Hierdoor ging de BMW-coureur met 67 punten voorsprong op Schouten en 84 op De Boer de zomerpauze in. Arie Vos: “Het waren in Duitsland fantastische races waarin ik hele goede zaken voor het kampioenschap gedaan heb. In de eerste manche had ik een mooi gevecht met Danny de Boer. Hij kwam mij echter in één van de laatste bochten voorbij. Gelukkig had ik tijd om mij te concentreren op de laatste knik en de sprint naar de eindstreep waardoor ik De Boer net voorbij kon komen. De tweede manche was wederom schitterend met veel duels, zelden waren regenraces zo spannend. Chris Burns reed een hele sterke race en ik feliciteer hem met zijn eerste overwinning in het Dutch Superbike. Vanwege de weersomstandigheden besloot ik geen risico te nemen, ook niet toen De Boer voorbij ging. Maar toen kwam ook Raymond Schouten dichterbij en besloot ik toch iets te versnellen waardoor ik uiteindelijk zelfs nog De Boer voorbij kon steken.” Tussen de laatste race op het circuit van Oschersleben (3 juli) en de GAMMA Racing Day, zaten maar liefst vier weken. “Dat is inderdaad vrij lang. Een kwestie van zelf zorgen dat je fit blijft. Het zou beter zijn om er in ieder geval één keer tussendoor een race te rijden”, besluit Vos.

Arie Vos: “kampioen van Oranje”
Arie Vos is ongetwijfeld één van de grootste Nederlands Kampioenen uit de afgelopen tien jaren. Hij greep maar liefst vijf nationale wegracetitels: drie keer het kampioenschap in de Dutch Superbike en twee keer die in de Dutch Supersport. Vos is dit jaar met volle overtuiging op weg naar zijn zesde Nederlandse wegracetitel. Tijdens deze GAMMA Racing Day kan Vos opnieuw een stap richting titel zetten. De bekende Nederlandse wegracewebsite raceport.nl gaf onlangs een fraai overzicht van de prestaties van de coureur uit Oss. Hier een samenvatting van deze aflevering van “kampioen van Oranje” van racesport.nl.

Arie Vos begon zijn imposante carrière pas op latere leeftijd. Zijn eerste race in 1998 reed hij in de klasse Supersport toen hij al 22 jaar was. Tot die tijd assisteerde hij zijn broer die op nationaal niveau in de motorcross mee reed. Zijn eerste race-ervaring kreeg Arie evenwel via het racen met benzine aangedreven bestuurbare auto’s. Hij trok met deze machientjes door heel Europa en werd zelfs twee keer Nederlands Kampioen. Vos kreeg de smaak van het racen echt te pakken en kwam terecht in het scooterracen. Hij was gelijk enthousiast. “We gaan het gewoon doen, ik heb er zin in.” “Ik kon meteen meestrijden voor het podium en ik ben dat jaar derde geworden in de eindstand. Het jaar erop werd ik gevraagd om voor Polini te rijden en in dat jaar ben ik Nederlands kampioen scooterracen geworden.”

“Hij volgt gewoon!”
Zijn eerste meters op een echte racemotor reed Vos onder toeziend oog van zijn vriend, jeugdheld en tweevoudig Dutch Supersport kampioen Johnny Verwijst. Verwijst had de beschikking over twee Ducati 748 en op het industrieterrein van Oss reed Vos voor het eerst ‘een rondje op de weg’.

“Johnny zei tegen mij dat ik hem maar gewoon moest volgen, zodat hij kon zien of ik een beetje kon rijden. Toen we thuis kwamen had hij de zweetdruppels op zijn voorhoofd staan. ‘Verdomme! Hij volgt gewoon!’ Zo is alles ontstaan.” Samen met Verwijst zette Vos een team op. Vos kreeg daarbij Kyro Verstreaten als teamgenoot en Pirelli als bandenmerk. Het was een dramatisch jaar voor de man uit Oss. Regen, pech en valpartijen waren in dat seizoen aan de orde van de dag. “Ik dacht: Ik wil nooit meer racen! Ik ben toen volledig gestopt voor een jaar.”

Van tweetakt naar viertakt
Maar een jaar later kwam Vos terug, toen hij zijn huidige monteur David van den Anker tegenkwam. David bood hem een plekje aan in zijn 125cc team. Na een jaar in de 125cc vertrok Vos naar de 250cc waarin hij Mario van der Heijden (die hem naar de scooterraces haalde) als vaste monteur kreeg. “In de 250cc hadden we een geweldig jaar. Prachtige gevechten met Jarno Janssen, Patrick Lakerveld. Fantastisch mooi! Maar ik had snel door dat we naar de viertakten moesten. Tweetakt hield op, hoe jammer ook.” De beslissing van Vos om naar de viertakt over te stappen had ook een financiële reden. “Tweetakt racen kost een hoop geld. Mijn ouders hadden niet de mogelijkheid om te zeggen; ‘Hier heb je een zak geld, ga maar kijken of dat racen iets voor je is.’ Ik heb met keihard werken het geld bij elkaar gesprokkeld en mijn eerste racejaar betaald.

Vos kreeg onderdak bij het Kawasaki team van Mile Pajic in de Dutch Supersport. Daarin liet hij gelijk zien dat de viertakt bij hem past. Hij reed een aantal goede uitslagen, pakte de derde plaats in het kampioenschap en een achtste plaats als wildcardrijder bij de WK Supersport race op Assen. Dat was een hoogtepunt van dat jaar.” In 2005 ging Vos naar Yamaha, maar vertrok al snel. Na een half jaar kwam Vos er achter dat dit niet was wat hij zich er van had voorgesteld. De Beiler vastgoedondernemer, wijlen Jaap van Staalduinen, vroeg hem destijds of hij op een Honda wel races kon winnen. Vos was daar 100 procent zeker van. “Als je dat lukt, dan gaan we er nu een kopen”, waren de woorden van Van Staalduinen. Zo kwam Vos dat jaar voor het eerste op een Ten Kate Honda te rijden en won hij gelijk zijn eerste Supersport race. Dat was toen in 2006 het begin van de successen. Hij behaalde als tweede coureur in de geschiedenis de titel in zowel de Supersport als de Superbike klasse. Naast de geboorte van zijn eerste kind kende het jaar 2006 voor Arie Vos ook een forse tegenslag. Mario van der Heijden’s gezondheid ging met grote stappen achteruit en overleed. Daarmee verloor Vos één van de belangrijkste personen uit zijn leven.

Het jaar na zijn dubbelslag in het ONK evenaarde Vos zijn successen. Hij werd opnieuw kampioen in beide klassen, waarmee zijn totaal aan titels op vier kwam. En dat binnen twee jaar. De Honda was snel maar de coureur misschien nog wel sneller. 2008 stond in het teken van een ommekeer nadat er bij Honda geen budget meer was voor Vos. Team MCT Ducati stond klaar om de Nederlands kampioen onderdak te bieden en met die switch wreef de concurrentie zich al in de handen.
“Er klonken verhalen dat ik door de Honda alles won. Toen ik naar Ducati ging dacht iedereen: “daar zijn we mooi vanaf.” “Ik was met de Ducati echter net zo sterk als met de Honda. Dat was zeker mooi.”
De internationale doorbraak van Vos kwam in 2009 toen hij voor het eerst een volledig seizoen WK Supersport reed. Door allerlei omstandigheden werd het seizoen voor Vos een mislukking. Een droom liep hierdoor uit op een grote teleurstelling. En nu rijdt de eigenaar van motorzaak Vos Oss op BMW en dat is een voortreffelijke combinatie. Vos op BMW is bijna ongenaakbaar en de zesde nationale titel lijkt een kwestie van geduld.

Schouten bouwt zelfvertrouwen op
Voor Raymond Schouten was de begin juli verreden wedstrijd in Oschersleben er één waarmee hij zijn zelfvertrouwen wist op te vijzelen. De DTC Pirelli Yamaha coureur wist tijdens die zevende en achtste wedstrijd voor het Dutch Superbike kampioenschap de derde en vierde plek te behalen op een kletsnat circuit. De coureur bleef keurig overeind en ook redelijk in het spoor van de concurrenten.
Raymond: “Het was zeker geen makkelijk weekend. Het was voor mij de eerste keer dat ik op het circuit van Oshersleben reed met Pirelli banden en daarom hebben we ons de eerste kwalificatie training ook bezig gehouden met het vinden van een optimale racesetting. De eerste training verliep niet verkeerd, ik kon een vierde tijd noteren en wilde tijdens de tweede kwalificatie training de "puntjes op de I" zetten, alleen begon het toen te regenen waardoor niemand zijn tijd meer kon verbeteren.”

De regen was echter nog niet voorbij, want ook op de wedstrijddag werd het niet droog.

“In de regen rijden op een Superbike machine is nog niet echt mijn ding. Ik kon tijdens de eerste wedstrijd wel als derde finishen, maar had geen lekker gevoel in mijn machine en kon geen goed tempo rijden. De tweede race ging een stuk beter, het gevoel was beter en ik reed vier seconden per ronde sneller dan tijdens de eerste wedstrijd. Ik had de aansluiting met de kopgroep. Alleen had ik na een aantal ronden problemen met de grip en moest de kopgroep helaas laten gaan.”
Hoewel de rijder niet tevreden kon terugkijken op het verloop van dat weekend, zag hij toch een lichtpuntje. “Ik heb wel een stuk meer zelfvertrouwen in de regen opgebouwd en dat is wel positief. Op naar de volgende race, de GAMMA Racing Day, waar ik hoop dat het droog is."

Kampioen Danny de Boer geeft zich niet gewonnen
Hij geeft zich niet zomaar gewonnen, Danny de Boer. De Staphorster staat momenteel derde in de tussenstand van het Open Nederlands Kampioenschap in de Dutch Superbike, maar hij ziet nog mogelijkheden hoger te komen. “Ik probeer in ieder geval nog tweede te worden. Ik wilde in Oschersleben kijken of ik in kan lopen op Raymond Schouten. Die tweede plek moet nog haalbaar zijn. Alleen je moet het geluk wel een beetje aan je zijde hebben.” De eerste race in Duitsland pakte uitstekend voor De Boer uit. Hij werd tweede achter Arie Vos.
Over geluk gesproken: dat geluk heeft De Boer dit seizoen even niet aan zijn zijde gehad op het circuit van Francorchamps in april. Tijdens de derde ONK-race bleef hij buiten de punten. “En dan mis je gelijk een stuk van de aansluiting met de rest van de mannen”, erkent de Honda-coureur. Wanneer hij naar de eerste plek kijkt laat De Boer heel eerlijk weten dat die te ver weg ligt. “Arie Vos gaat enorm goed dit jaar. In de bochten hoef ik misschien niet zoveel te verliezen, maar op de rechte einde kom ik gewoon tekort. Als je nu ziet dat hij alles heeft gewonnen, dan moet je heel eerlijk zijn dat de afstand veel te groot is geworden om hem in te halen. Ik ga echter harder dan verleden jaar. Mijn rondetijden zijn sneller. Het moet er alleen in de wedstrijden uitkomen. We kijken wat we nog uit de motorfiets kunnen halen en hopen natuurlijk tijdens de GAMMA Racing Day op een goed resultaat. Ons team geeft de moed zeker niet op”, zegt de man die in 2010 in de laatste race de titel in de Dutch Superbike greep.

Joan Veijers laatste “Racing Day”
“Het eind is in zicht”, zegt Joan Veijer, wanneer hij vooruitblikt naar het eind van dit seizoen. De laatste wedstrijd van het racejaar betekent voor Joan Veijer ook de laatste wegrace uit zijn actieve carrière. Hij stop namelijk en deze GAMMA Racing Day is de laatste Racing Day die Veijer als actief coureur meemaakt. “Ik heb het er nu al verschrikkelijk moeilijk mee dat dit mijn laatste seizoen is, maar wanneer ik over twee jaar of vijf jaar zou stoppen zou dat niet anders zijn”, aldus de Staphorster, die bepaald niet onopgemerkt meereed in de races om het Open Nederlands kampioenschap. “De seizoenen 2006 en 2007 waren echt mijn topjaren. Altijd een prachtige strijd met Arie Vos en heel dicht bij de titel. En in 2008 leek ik daar ook op af te stevenen, maar toen kwam ik ten val in Oss en liep een ernstige beenbreuk op. Die moest gewoon heel goed herstellen, anders zou ik later misschien invalide kunnen blijven. Destijds ben ik een tijd uit de roulatie geweest door die beenbreuk. Maar in 2009 zat ik weer op de motor en ik brak mijn been opnieuw”, zegt Veijer.

Wanneer naar de reden voor het stoppen wordt gevraagd, haast hij zich te zeggen dat die beenbreuken daar niets mee te maken hebben. “De reden dat ik stop zit gewoon in het feit dat ik veel te veel tijd kwijt ben voor de racerij. Ik heb nu een zoontje van drie jaar en een dochtertje van vijf weken. Ik wil ze graag zien opgroeien. Het weekend van de TT was het eerste weekend sinds vele weken dat ik weer eens gewoon thuis was. Ik heb mijn dochtertje niet eens in de weekenden daarvoor kunnen zien.” En dan: “Ik heb altijd enorm veel plezier in de racen gehad. Ik heb er alles voor gedaan en gelaten, want het is mijn leven. Nog steeds. Maar ik ben nauwelijks thuis en dat verandert niet wanneer ik niet zou stoppen.” Veijer is bijna twintig jaar actief op twee wielen. “Ik haal het jubileum net niet”, zegt hij lachend. “Ik heb tien jaar aan brommerraces gedaan en negen jaar de wegracesport beoefend. Dat is inderdaad een enorme tijd.” Toch mag je de 35-jarige Honda-coureur uit het Duntepteam bepaald nog niet afschrijven voor de resterende races. “Een podiumplek is nog steeds haalbaar”, aldus de gedreven coureur ruim een maand geleden. “Ik sta vijfde in het kampioenschap. Ik ben eerlijk genoeg om te stellen dat Arie Vos en Raymond Schouten net even te snel voor mij zijn, maar ik kan nog altijd op het podium komen. Wie weet bij de GAMMA Racing Day wel.”